Herfstweer

Als ik dit schrijf, vallen de blaadjes van de bomen en is het iedere fietstocht weer de vraag of ik droog aankom waar ik zijn moet. Het is volop herfst.

Vroeger vond ik de herfst verschikkelijk. Regen en wind beschouw ik niet bepaald als mijn vrienden wanneer ik fiets. Ik houd van buiten zijn, maar dan het liefst als de zon schijnt en het lekker warm is. Ook de kortere dagen vallen mij meestal zwaar. De herfstdip is voor mij helaas geen onbekende.

Dit jaar is het anders. Ik geniet. Van de de herfst. Wat is er gebeurd?

De bijna burn-out van 1,5 jaar geleden bracht mij bij een hele goede coach. Zij leerde mij dankbaar te zijn. In het begin begreep ik dat niet zo goed. Hoe kun je nou dankbaar zijn als je hele leven een puinhoop is. Toch is er altijd wel iets om blij over te zijn. En ik leer om daar aandacht aan te geven. Dat je iedere dag mag opstaan om samen met je gezin de dag te beginnen met een ontbijt. Dat je iedere dag mensen ontmoet die je een glimlach kan geven of met wie een gesprekje mee kan aanknopen. Dat mijn kinderen gezond zijn. Dat God altijd dichtbij is. En ga zo maar door.

Door dankbaar te zijn voor kleine dingen, werd het voor mij gemakkelijker om de grote moeilijke dingen te accepteren. Dit proces is nog lang niet klaar. Maar nu merk ik dat ik, ondanks de regen, toch kan genieten van deze herfst. Ik ga naar buiten om te genieten en dat geeft weer meer reden tot dankbaaheid.

ps. Ik had wat flinke tegenvallers afgelopen weken op zakelijk gebied. Dat was een mooie oefening om dankbaarheid weer in praktijk te brengen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *